یادداشت روز: چندی پیش یکی از آثار دکتر شریعتی را مطالعه می‌کردم که در آن ماجرای جالبی از حضور تاثیرگذار مرحوم مدرس در مجلس شواری ملی نقل شده بود که نشان از هوش و ذکاوت آن پیرمرد داشت. این ماجرا یکی از روزهای سرنوشت ساز مجلس را حکایت می‌کرد که طی آن لایحه‌ای به رای گذاشته شده بود که تصویبش به ضرر مردم می‌شد و در آن میان تعداد آرای موافق و مخالف لایحه برابر شده بود، لذا مرحوم مدرس با یک تصمیم زیرکانه نتیجهٔ رای گیری را به نفع جناح خود تغییر داد و آنجایی بود که یکی از نمایندگان موافق لایحه که شخص خشکه مقدسی بود را به بهانه خواندن نماز اول وقت به نمازخانه مجلس برده و درب را به روی او قفل می‌کند و به سرعت خود را به صحن علنی می‌رساند و اعلام رای می‌کند و بدین ترتیب لایحه با یک رای کمتر رد می‌شود. 

در این حکایت تاریخی، یک نماینده متعهد و حامی مردم، با سوء استفاده از یک نماینده متظاهر و ضد مردم، نه تنها به جامعهٔ خویش خدمت کرد بلکه نام خویش را به عنوان یک قهرمان در تاریخ به ثبت رساند، اما گویا در زمان ما، مردم از داشتن مدرس و مدرس‌ها محروم می‌باشند. 

در جریان رای عدم اعتماد مجلس به محمدعلی نجفی، نمایندگان زیادی برای جلب آرای هموندان مجلس تلاش کردند و انصافا نطق موافقان آقای نجفی قابل تقدیر و تحسین بود، اما هیچکدامشان کار مدرس گونه‌ای نکردند، که اگر ذکاوت و فرصت طلبی زیرکانهٔ مدرس را دارا بودند، سوژه‌های بسیاری در آن تظاهرسرا وجود داشت و عرصه برای ثبت نام در تاریخ نیز محیا بود. 

اما صد حیف که چنین نشد و نجفی با آراء برابر موافقان و مخالفانش، نتوانست از مجلس نهم رای اعتماد بگیرد، اما نجفی و نجفی‌ها باید بدانند که در انتخابات آتی مجلس شواری اسلامی، ملت ایران یکپارچه مدرس خواهند شد و دست متظاهران مردم فریب را برای همیشه از صحن مقدس مجلس شورای اسلامی کوتاه خواهند کرد.